dc.description | Η πολιτική κοινωνικής, οικονομικής και εδαφικής Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EE) αποτελεί ένα πολύ σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού και των ασκούμενων πολιτικών της Ένωσης με αναδιανεμητικό και επενδυτικό χαρακτήρα. Μέσα από την πολιτική Συνοχής, υλοποιούνται επενδύσεις στα κράτη μέλη και στις περιφέρειες με στόχο τη σύγκλιση, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της καινοτομίας, της απασχόλησης, της βιώσιμης ανάπτυξης. Η διαπραγμάτευση για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ, η οποία λαμβάνει χώρα στα όργανα της ΕΕ σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο κάθε επταετία περίπου, έχει καθοριστική σημασία για το επίπεδο χρηματοδότησης της πολιτικής, τον προσδιορισμό των στόχων της αλλά και των προβλέψεων για τις κατανομές στα κράτη μέλη και τις περιφέρειες.
Η παρούσα εργασία εξετάζει τη διαπραγμάτευση για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2017 της ΕΕ και τις νομοθετικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ό,τι αφορά την πολιτική Συνοχής και τα συνδεδεμένα με αυτήN διαθρωτικά ταμεία. Σκοπός της εργασίας είναι: να αναλύσει το διαπραγματευτικό πλαίσιο και τις προτάσεις για την πολιτική Συνοχής μετά το 2020 και να προβεί σε προτάσεις στρατηγικής και τακτικής για την περίπτωση της Ελλάδας. Η ακολουθούμενη μεθοδολογία περιλαμβάνει βιβλιογραφική επισκόπηση σε δευτερογενές υλικό το οποίο αποτελείται από τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, των άλλων οργάνων της ΕΕ αλλά και έγγραφα και κείμενα θέσεων κρατών μελών, περιφερειών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών φορέων και ομάδων πίεσης. Συμπληρωματικά επισκοπείται και η ακαδημαϊκή και πρακτική βιβλιογραφία επί του θέματος. Επιπλέον αξιοποιούνται πρωτογενείς πηγές δεδομένων που προήλθαν από ημιδομημένες συνεντεύξεις με αρμόδια στελέχη της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και μελετητές της πολιτικής Συνοχής στην Ελλάδα και άλλα κράτη μέλη. Στη συνέχεια, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία πραγματοποιείται καταγραφή των ισχυρών σημείων, των αδυναμιών τόσο της ελληνικής πλευράς όσο και των άλλων εταίρων της διαπραγμάτευσης.
Η εργασία διαμορφώνει προτάσεις για υιοθέτηση από τους λήπτες των αποφάσεων στην Ελλάδα σχετικά με την στρατηγική και τακτική που πρέπει να ακολουθηθεί στην εξελισσόμενη διαπραγμάτευση. Η ακαδημαϊκή και πρακτική συνεισφορά της εργασίας έγκειται αφενός στην συνεισφορά συγκεκριμένων, ιδεών, θέσεων και προτάσεων στην ελληνική βιβλιογραφία σχετικά με τις στρατηγικές για τη διαπραγμάτευση της ευρωπαϊκής πολιτικής Συνοχής και αφετέρου στην εμπειρικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση σχετικά με το παράδειγμα διαπραγματευτικών στρατηγικών και τακτικών που μπορεί να εφαρμόσει ένα μικρότερο κράτος μέλος της ΕΕ. | en_US |